به گزارش حیات به نقل از ایرنا، این اثر طبیعی که در سال ۱۴۰۰ در مسیر جاده آزادشهر ـ شاهرود شناسایی شد، بخشی از تاریخ دیرینه زمین و پوشش گیاهی دوران‌های گذشته را در خود حفظ کرده است.
بر اساس بررسی‌های اولیه، این قطعه احتمالاً به گروه درختان سوزنی‌برگ تعلق دارد، با این حال، شناسایی دقیق گونه آن نیازمند مطالعات تخصصی بیشتر است.
فسیل‌ها از مهم‌ترین شواهد علمی برای شناخت تاریخ زمین، تغییرات اقلیمی و روند تکامل حیات به شمار می‌روند و بقایای گیاهان باستانی می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره پوشش گیاهی، شرایط محیطی و اکوسیستم‌های میلیون‌ها سال پیش در اختیار پژوهشگران قرار دهند.
رییس اداره حفاظت و مدیریت حیات‌وحش، موزه تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی اداره کل حفاظت محیط زیست گلستان به ایرنا گفت: پنج سال قبل و در حال تعریض جاده آزادشهر – شاهرود، فسیل سنگی تنه درخت ۱۷۰ میلیون ساله کشف شد و نیروهای محیط زیست بعد از تایید موضوع، آن را به اداره کل انتقال دادند.
محمود شکیبا افزود: این نمونه فسیلی که از خانواده درختان سوزنی برگ به شمار می‌رود از آثار ارزشمند طبیعی منطقه است که می‌تواند در معرفی پیشینه زمین‌شناختی، افزایش آگاهی عمومی و توسعه مطالعات علمی در حوزه دیرینه‌شناسی استان گلستان مورد استفاده قرار گیرد.
وی با اشاره به اینکه این فسیل با قدمتی در حدود ۱۷۰ میلیون سال، به دوره‌ای از تاریخ زمین نسبت داده شده است، خاطرنشان کرد: تعیین دقیق دوره زمین‌شناسی این نمونه، از جمله احتمال تعلق آن به تریاس پسین یا ژوراسیک میانی، نیازمند بررسی و تأیید تخصصی دارد.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات‌وحش، موزه تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی اداره کل حفاظت محیط زیست گلستان تصریح کرد: اهدای قطعه‌ای از این فسیل تنه درخت به موزه تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، گامی در راستای معرفی ظرفیت‌های طبیعی استان، حفظ میراث زمین‌شناختی و فراهم‌کردن زمینه بهره‌برداری علمی و آموزشی از این اثر ارزشمند است.
شکیبا مهم دانستن اهمیت حفاظت از میراث طبیعی و زمین‌شناختی، گفت: تاکنون ۱۰۰ قطعه از فسیل جانوری و گیاهی مختلف توسط محیط زیست استان جمع‌آوری و در موزه این اداره کل نگهداری می‌شود و به تازگی نیز ۵۰ مورد از آن برای شناسایی و تشخیص دقیق گونه به موزه تنوع زیستی سازمان در تهران ارسال شد.
وی تاکید کرد: فسیل‌ها شواهدی ارزشمند از تاریخ حیات و تحولات زمین در دوره‌های مختلف زمین‌شناسی هستند و نگهداری اصولی از این آثار در موزه‌های تخصصی، نقش مهمی در حفاظت، مستندسازی، پژوهش و انتقال دانش به نسل‌های آینده دارد.
شکیبا گفت: شناسایی، حفاظت و معرفی آثار طبیعی و فسیلی، بخشی از مسوولیت مشترک در صیانت از میراث طبیعی کشور است و توجه به این سرمایه‌های ارزشمند می‌تواند به ارتقای فرهنگ حفاظت از محیط زیست و افزایش شناخت جامعه از تاریخ طبیعی سرزمین‌مان کمک کند.
علاوه بر فسیل گیاهان و جانوران مرده که نیاز به انجام تحقیقات برای بررسی دقیق از قدمت و گونه‌های آنها وجود دارد باید قدردان جنگل‌های هیرکانی به عنوان فسیل‌های زنده از دوران سوم زمین شناسی با بیش از ۴۰ میلیون سال قدمت که بخشی از آن در استان گلستان است، باشیم.
گلستان با برخورداری از مناطق حفاظت‌شده جهان‌نما، هیرکانیا، لوه، زاو و پارک ملی گلستان، در کنار هفت منطقه شکار و تیراندازی ممنوع و سه تالاب بین‌المللی آلماگل، آلاگل و آجی‌گل، یکی از مهم‌ترین کانون‌های تنوع زیستی کشور محسوب می‌شود.
بر اساس آمارهای رسمی، ۸۳ گونه پستاندار، ۳۸۰ گونه پرنده، ۵۶ گونه خزنده، هشت گونه دوزیست و ۶۰ گونه ماهی در زیستگاه‌های طبیعی این استان شناسایی شده‌اند که این ظرفیت گلستان را در زمره غنی‌ترین استان‌های کشور از نظر تنوع گونه‌ای قرار داده است.
در میان این زیستگاه‌ها، پارک ملی گلستان که محل تلاقی جنگل‌های هیرکانی و اکوسیستم ایرانی-تورانی است، به تنهایی میزبان بیش از هزار و ۳۶۰ گونه گیاهی، هزار و ۱۰۰ گونه حشره، ۱۵۰ گونه پرنده و ده‌ها گونه پستاندار، خزنده و آبزی است.
انتهای پیام//
نظر شما